![\"\"](\"https:\/\/www.coterazczytasz.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/julia_keilowa_okladka_blog-1024x536.png\")
<\/figure>\n\n\n\nTroch\u0119 obok<\/h2>\n\n\n\n
Przebieg\u0142am przez ksi\u0105\u017ck\u0119 w jeden wiecz\u00f3r, obszerne fragmenty czytaj\u0105c z uwag\u0105, inne raczej omiata\u0142am wzrokiem. Nawet przy zdj\u0119ciach zatrzymywa\u0142am si\u0119 na d\u0142u\u017cej ni\u017c przy opisach wn\u0119trz czy relacji ze spotka\u0144 kogo\u015b z kim\u015b (bywa nawet, \u017ce nie samej Keilowej czy jej m\u0119\u017ca). Bo to niby ludzie jako\u015b w tej historii osadzeni, ale ca\u0142e ich znaczenie dla opowie\u015bci opiera\u0142o si\u0119 o nazwiska. \u017be to akurat z tym poet\u0105 czy tym artyst\u0105 znali si\u0119 i zadawali Keilowie. Jasne, jest to okre\u015blona panorama, zapis relacji, mo\u017ce nawet wp\u0142yw\u00f3w. Ale czy dla sztuki samej Julii, dla jej los\u00f3w szczeg\u00f3lnie istotne? W najlepszym razie: trudno oceni\u0107. <\/p>\n\n\n\n
O czym to jest? Ale tak naprawd\u0119?<\/h2>\n\n\n\n
I jak to w przypadku tych kompulsywnie kupionych i jeszcze \u0142apczywiej czytanych ksi\u0105\u017cek, uwierzy\u0142am, \u017ce to historia ekscytuj\u0105ca jak anegdota towarzysz\u0105ca recenzji. Ale 200 stron w twardej oprawie to: ta anegdota, sporo ilustracji i\u2026 wype\u0142niacze: opisy pracowni zaprzyja\u017anionych malarzy (okiem innych malarzy), streszczenia zamys\u0142\u00f3w architektonicznych Saskiej K\u0119py, cytaty szeroko opisuj\u0105ce sytuacj\u0119 spo\u0142eczno-polityczn\u0105. Nawet adresowanie ksi\u0105\u017cki do czytelnik\u00f3w kompletnie nieznaj\u0105cych kontekstu nie przekona\u0142oby mnie, \u017ce to w\u0142a\u015bnie tak warto by\u0142o konstruowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tak, wida\u0107 tu prac\u0119 researchersk\u0105. Tak, wyra\u017anie wida\u0107 splatanie w\u0105tk\u00f3w, pr\u00f3b\u0119 uszycia wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci ze skrawk\u00f3w rozrzuconych w przedwojennych pami\u0119tnikach, relacjach prasowych, katalogach wystaw czy ksi\u0105g parafialnych. <\/p>\n\n\n\n
Ale nie mog\u0119 op\u0119dzi\u0107 si\u0119 od my\u015bli, \u017ce ta opowie\u015b\u0107 by\u0142aby o wiele lepsza, gdyby by\u0142a skondensowana. \u017be to jest materia\u0142 na obszerny tekst prasowy. Forma ksi\u0105\u017ckowa to jest mo\u017ce jedyna szansa, by ta historia trafi\u0142a do szerszego grona, nie by\u0142a tylko efemerycznym wspomnieniem z jednego numeru czasopisma. I tylko tak si\u0119 to broni. Bo to w przypadku zapomnianych artystek szczeg\u00f3lnie istotne<\/p>\n\n\n\n
Julia Keilowa. Metaloplastyczka na nowe czasy<\/strong> To jedna z tych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re zamawiam minut\u0119 po tym, gdy o nich us\u0142ysz\u0119. I jedna z niewielu, kt\u00f3re otwieram i czytam w\u0142a\u015bciwie na raz, gdy dotr\u0105. Reszta, cho\u0107by zakupiona najbardziej kompulsywnie, trafia zazwyczaj na jedn\u0105 ze stert na kiedy indziej. \u201eJulia Keilowa\u201d pojawi\u0142a chyba za spraw\u0105 jakiego\u015b vloga. Kr\u00f3tka recenzja. Bam! Wielkie oczekiwania. Kim […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1850,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1717","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-non-fiction"],"yoast_head":"\n
Ma\u0142gorzata Czy\u0144ska
wyd. Marginesy<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"